Mensenrechten

Heek (Wild)

Bij de productie van deze vis is de kans op mensenrechtenschendingen groot, zoals het risico op gedwongen arbeid.

Volgens de VN is de visserij een van de gevaarlijkste bedrijfstakken ter wereld. Lange dagen en hard werken betekent dat door vermoeidheid de kans op ongelukken toeneemt, zeker in zwaar weer. Door de grote afstand van het vasteland is goede medische hulp vaak niet voorhanden. In veel landen zijn vissers onvoldoende getraind op veiligheidsmaatregelen, en bezitten niet de juiste werkuitrusting.

In grote delen van het zuidelijk halfrond zijn er problemen met illegale visvangst. Schepen vissen buiten hun officiële vangstgebieden en buiten vastgestelde quota. Vaak betreft het hier oude boten met gebrekkige veiligheidsuitrusting, waarop veel migranten werken. Ze bevinden zich in een situatie van gedwongen arbeid en kunnen vaak voor lange tijd niet van de boot af. Soms zien migranten jarenlang de kust niet, en worden van boot tot boot verkocht. Bij nood zijn de schepen voor de kustwacht onvindbaar omdat ze geen zenders hebben en zich ver van de kust bevinden, waar controle minder vaak voorkomt.

Aardappelzetmeel

Door de mechanische oogst is het risico op slechte arbeidsomstandigheden in de aardappelteelt relatief laag.

Over het algemeen is het zo dat hoe meer werk het is om groente of fruit te telen, hoe groter het risico is op slechte arbeidsomstandigheden. Indien arbeid een grote kostenpost is, neemt namelijk ook de druk toe om daarop te bezuinigen. Omdat aardappels in Nederland machinaal geoogst worden hebben ze een relatief hoge score aangezien er maar weinig mensen nodig zijn.

We importeren ook een groot deel van onze aardappelen uit landen waar de risico’s op slechte arbeidsomstandigheden veel groter zijn. Ook al is deze teelt machinaal, over het algemeen blijven er problemen met lage lonen, lange arbeidsuren en een slechte behandeling van gastarbeiders.

Kaas (Edammer)

Questionmark onderzoekt de mensenrechtensituatie bij de productie van veevoer en de veehouderijen.

Hierbij wordt onder andere gekeken naar onteigenen van land en de behandeling van werknemers, met betrekking tot leefbaar loon, vakbondsvrijheid en lange werkdagen.

De arbeidsomstandigheden op de Nederlandse veehouderijen zijn over het algemeen in orde, zeker vergeleken met andere delen van de wereld. Ook de productie van veevoer in Nederland kent weinig mensenrechtenproblemen.

Koeien eten voornamelijk gras, mais en krachtvoer, waarbij de verhouding afhankelijk is van de hoeveelheid dagen die de dieren buiten staan. Bij de productie van zuivel afkomstig uit West-Europa, zit het voornaamste risico in de productie van krachtvoer. Deze bevat voor ongeveer een derde deel soja en palmpitten. Soja komt veelal uit Noord- en Zuid-Amerika. De sector groeit snel, waardoor soja bedrijven in Zuid-Amerika kleine boeren van hun land verdrijven en waardoor steeds meer regenwoud wordt gekapt. Om deze misstanden aan te pakken gaan is de melkveehouderij overgestapt naar soja met een keurmerk van de Rondetafel voor Duurzaame Soja (RTRS). Soja geproduceerd onder dit keurmerk zorgt voor betere arbeidsomstandigheden, meer respect voor het milieu en komt van plantages waar sinds 2009 geen bos meer is gekapt. Echter, zoals bij alle keurmerken is het systeem helaas niet waterdicht. Aan palmpitten, ook een substantieel deel van het voer, kleven ook veel risico’s, hiervoor is bovendien geen keurmerk beschikbaar. Voor de plantages in Indonesië en Maleisië worden vaak stukken regenwoud gekapt. Gedwongen arbeid en kinderarbeid, evenals uitbuiting van gastarbeiders, komen veelvuldig voor.

Koolvis (Wild)

Bij de productie van deze vis is de kans op mensenrechtenschendingen groot, zoals het risico op gedwongen arbeid.

Volgens de VN is de visserij een van de gevaarlijkste bedrijfstakken ter wereld. Lange dagen en hard werken betekent dat door vermoeidheid de kans op ongelukken toeneemt, zeker in zwaar weer. Door de grote afstand van het vasteland is goede medische hulp vaak niet voorhanden. In veel landen zijn vissers onvoldoende getraind op veiligheidsmaatregelen, en bezitten niet de juiste werkuitrusting.

In grote delen van het zuidelijk halfrond zijn er problemen met illegale visvangst. Schepen vissen buiten hun officiële vangstgebieden en buiten vastgestelde quota. Vaak betreft het hier oude boten met gebrekkige veiligheidsuitrusting, waarop veel migranten werken. Ze bevinden zich in een situatie van gedwongen arbeid en kunnen vaak voor lange tijd niet van de boot af. Soms zien migranten jarenlang de kust niet, en worden van boot tot boot verkocht. Bij nood zijn de schepen voor de kustwacht onvindbaar omdat ze geen zenders hebben en zich ver van de kust bevinden, waar controle minder vaak voorkomt.

Bietsuiker

De meeste bietsuiker die in Nederland verkocht wordt komt uit Nederland.

In Nederland is de bescherming van mensenrechten overwegend goed geregeld. In de praktijk is er ook in de Nederlandse landbouwsector wel een klein risico dat (buitenlandse) seizoenarbeiders kunnen worden uitgebuit. Risico’s zijn zeer lange werkdagen, oplichting door malafide tussenbureaus en slechte tijdelijke huisvesting. Ook houden werkgevers zich niet altijd aan de CAO en betalen ze seizoenarbeiders soms te weinig.

Koolvis - Alaska (Wild)

Bij de productie van deze vis is de kans op mensenrechtenschendingen groot, zoals het risico op gedwongen arbeid.

Volgens de VN is de visserij een van de gevaarlijkste bedrijfstakken ter wereld. Lange dagen en hard werken betekent dat door vermoeidheid de kans op ongelukken toeneemt, zeker in zwaar weer. Door de grote afstand van het vasteland is goede medische hulp vaak niet voorhanden. In veel landen zijn vissers onvoldoende getraind op veiligheidsmaatregelen, en bezitten niet de juiste werkuitrusting.

In grote delen van het zuidelijk halfrond zijn er problemen met illegale visvangst. Schepen vissen buiten hun officiële vangstgebieden en buiten vastgestelde quota. Vaak betreft het hier oude boten met gebrekkige veiligheidsuitrusting, waarop veel migranten werken. Ze bevinden zich in een situatie van gedwongen arbeid en kunnen vaak voor lange tijd niet van de boot af. Soms zien migranten jarenlang de kust niet, en worden van boot tot boot verkocht. Bij nood zijn de schepen voor de kustwacht onvindbaar omdat ze geen zenders hebben en zich ver van de kust bevinden, waar controle minder vaak voorkomt.

Hé! Wat is 'duurzaam' voor jou?
Wil je ons helpen?