Milieu

Water (Engeland, koolzuurhoudend)

De verpakking van water en frisdrank is vaak het meest bepalend voor de milieu-impact.

Voor de score van water en frisdrank is gekeken naar de productie van ingrediënten, de verpakking en het transport. Verschillen in scores tussen producten ontstaan vooral door de verschillen in transportafstand en de keuze van de verpakking. Dit komt omdat water, het hoofdbestanddeel van dranken, zelf een lage impact heeft op het milieu. Omdat mineraalwater (volgens regelgeving) aan de bron gebotteld moet worden, scoort met name water uit het buitenland verhoudingsgewijs slecht.

Dranken verpakt in blikjes, pakken of in glazen flesjes voor eenmalig gebruik, zijn slechter voor het milieu dan verpakkingen met statiegeld. De reden is dat het produceren van kartonnen pakken en het omsmelten van glazen flesjes en blikjes tot nieuwe flesjes en blikjes een hogere impact heeft dan het wassen van statiegeldflesjes.

Vrijwel alle stalen blikjes worden gescheiden van het restafval. Aluminium is veel lastiger om uit het afval te halen en worden dan ook maar voor ongeveer 50% uit het afval gehaald. Ook is het over het algemeen zo dat grotere verpakkingen beter scoren dan kleinere verpakkingen – voor 1 liter water is immers minder verpakking nodig dan voor twee keer 0,5 liter water.

Rietsuiker

Voor de aanplant van suikerriet verdwijnt in Brazilië waardevol natuurgebied, zowel tropisch regenwoud als savannes.

Veel suikerrietplantages zijn aangelegd op de Braziliaanse Cerradosavannes. De grootschalige monocultuur gaat ten koste van de rijkdom aan planten- en diersoorten. Bovendien is de Cerrado cruciaal voor de waterhuishouding in Zuid-Amerika.

Door de sterk gestegen vraag naar biobrandstoffen – onder meer door de verplichte bijmengingsnormen in de EU – is het areaal suikerrietplantages flink toegenomen. En daarmee ook de kap van tropische regenwouden en de Braziliaanse savannes. Dit gaat niet alleen ten koste van de natuur, maar bij de kap van tropisch regenwoud komen ook grote hoeveelheden CO2 vrij die zijn opgeslagen in de eeuwenoude bossen.

Maar de diesel in landbouwmachines en kunstmest op de plantages veroorzaken per kilo rietsuiker de meeste CO2-uitstoot. Bovendien worden suikerrietplantages vaak vlak voor de oogst verbrand, om de oogst te versnellen. Vanwege de schadelijke milieueffecten van deze branden is deze praktijk in Brazilië vanaf 2014 verboden, maar of dit verbod ook gehandhaafd wordt is onduidelijk.

Hé! Wat is 'duurzaam' voor jou?
Wil je ons helpen?